พจนานุกรมส่วนผสม / ผลลัพธ์การค้นหา

Gossypium Herbaceum (Cotton) Seed Oil

การจัดอันดับ: ดี
คุณประโยชน์ต่าง ๆ: การให้ความชุ่มชื้น
หมวดหมู่ทั้งหมด: สารให้ความชุ่มชื้น, สารสกัดจากพืช, สารปกปิด/สารทำให้ขุ่น

Gossypium Herbaceum (Cotton) Seed Oil โดยสังเขป

  • สกัดจากเมล็ดของต้นฝ้าย
  • โปรไฟล์กรดไขมันช่วยให้ความชุ่มชื้นและทำให้ผิวนุ่มนวล
  • ถือว่าปลอดภัยเมื่อใช้ในเครื่องสำอางหากน้ำมันได้รับการกลั่น
  • มีสารพิษตามธรรมชาติที่ต้องกำจัดออกก่อนนำมาใช้ในเครื่องสำอาง

Gossypium Herbaceum (Cotton) Seed Oil คำอธิบาย

น้ำมันเมล็ดฝ้าย (_Gossypium herbaceum_) สกัดได้จากเมล็ดของพืชฝ้ายหลากหลายสายพันธุ์ โดยน้ำมันนี้มีลักษณะเป็นของเหลวสีเหลืองทอง ไม่มีกลิ่นหอม และเป็นแหล่งของกรดไขมันที่ดี ซึ่งมีคุณสมบัติช่วยให้ผิวเรียบเนียนและคงความชุ่มชื้น กรดไขมันที่พบได้แก่ กรดไลโนเลอิก (linoleic acid), กรดปาลมิติก (palmitic acid) และกรดโอเลอิก (oleic acid) รวมถึงในปริมาณที่น้อยกว่าคือ กรดไลโนเลนิก (linolenic acid), กรดสเตียริก (stearic acid) และกรดไมริสติก (myristic acid)

การใช้หลักของน้ำมันพืชชนิดนี้ในเครื่องสำอางคือเพื่อคุณสมบัติในการเป็นสารให้ความชุ่มชื้น (emollient) แต่บางครั้งก็เลือกใช้เพื่อช่วยเสริมการกักเก็บความชุ่มชื้น (occlusion) ในสูตรผลิตภัณฑ์

แม้ว่าน้ำมันเมล็ดฝ้ายจะเป็นแหล่งวิตามินอีจากธรรมชาติที่ดี แต่ปริมาณวิตามินอีส่วนใหญ่จะสูญเสียไปในกระบวนการผลิต จึงทำให้ประโยชน์ด้านสารต้านอนุมูลอิสระเมื่อใช้กับผิวมีจำกัด อย่างไรก็ตาม น้ำมันชนิดนี้ถือว่าเป็นหนึ่งในน้ำมันที่มีความเสถียรสูงเมื่อสัมผัสกับอากาศ

ด้านความปลอดภัย น้ำมันเมล็ดฝ้าย (_Gossypium herbaceum_) ได้รับการประเมินแล้วว่าการใช้ในปริมาณสูงสุดถึง 21% ถือว่าไม่ก่อให้เกิดการระคายเคืองหรือการแพ้ต่อผิวหนัง ทั้งนี้ ผู้จัดจำหน่ายต้องมั่นใจว่าแหล่งที่มาของน้ำมันพืชชนิดนี้ปลอดจากสารพิษ เช่น กอสซิปอล (gossypol), อะฟลาทอกซิน (aflatoxin) และกรดไขมันไซโคลโพรพีนอยด์ (cyclopropenoid fatty acids: CPFA) หรือมีการดำเนินการในกระบวนการผลิตเพื่อขจัดสารเหล่านี้ออกก่อนนำน้ำมันไปใช้ในเครื่องสำอาง
ช้อปส่วนผสมทั้งหมด

Gossypium Herbaceum (Cotton) Seed Oil แหล่งอ้างอิง

Critical Reviews in Food Science and Nutrition, สิงหาคม 2021, หน้า 1,219–1,237
Food Science and Nutrition, มีนาคม 2019, หน้า 1,027–1,034
International Journal of Toxicology, มีนาคม 2001, หน้า 21–29