พจนานุกรมส่วนผสม / ผลลัพธ์การค้นหา

Dimethyl MEA

การจัดอันดับ: แย่
หมวดหมู่ทั้งหมด: สารปรับสมดุล/คงสภาพค่า pH

Dimethyl MEA คำอธิบาย

Dimethyl MEA หรือที่รู้จักกันในชื่อ DMAE เป็นอนุพันธ์ของวิตามินบีโคลีน ซึ่งมีการใช้มาเป็นเวลาหลายปีในรูปแบบอาหารเสริมรับประทาน โดยเชื่อกันอย่างแพร่หลายว่าสามารถช่วยเพิ่มความตื่นตัวทางจิตใจได้ คล้ายกับ Ginkgo biloba และ coenzyme Q10 อย่างไรก็ตาม งานวิจัยเกี่ยวกับ DMAE ไม่ได้แสดงผลลัพธ์ในเชิงบวกเช่นเดียวกับอาหารเสริมอีกสองชนิดนี้

เนื่องจาก DMAE มีโครงสร้างทางเคมีคล้ายกับโคลีน จึงมีการสันนิษฐานว่า DMAE สามารถกระตุ้นการผลิต acetylcholine ได้ และเนื่องจาก acetylcholine เป็นสารสื่อประสาทในสมอง จึงไม่น่าแปลกใจที่ DMAE จะถูกเชื่อมโยงกับการทำงานของสมอง อย่างไรก็ตาม มีเพียงไม่กี่งานวิจัยที่ศึกษา DMAE ในจุดประสงค์นี้ และผลลัพธ์ก็ยังไม่ชัดเจน ขณะที่บางการศึกษาพบว่า DMAE อาจก่อให้เกิดปัญหาหรือไม่มีประสิทธิภาพมากนัก

DMAE จึงเป็นส่วนผสมที่มีความขัดแย้งสำหรับผลิตภัณฑ์ดูแลผิว เนื่องจากงานวิจัยให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน บางข้อมูลชี้ว่า DMAE ให้ประโยชน์ในระยะแรกโดยช่วยเพิ่มความกระชับของผิว แต่ผลลัพธ์นี้คงอยู่เพียงชั่วคราว และในที่สุดอาจนำไปสู่การทำลายสารสำคัญในผิวที่ช่วยให้ผิวคงความกระชับ DMAE อาจมีฤทธิ์ช่วยปลอบประโลมผิวได้เช่นกัน

ที่น่าสนใจคือ มีความท้าทายด้านการพัฒนาสูตรเมื่อใส่ DMAE ลงในผลิตภัณฑ์ดูแลผิว เพื่อคงประสิทธิภาพและความคงตัวของ DMAE ระดับ pH ของผลิตภัณฑ์ต้องอยู่ที่อย่างน้อย 10 ซึ่ง pH 10 ถือว่าเป็นด่างสูงมาก และไม่เป็นผลดีต่อผิว

นอกจากนี้ เนื่องจากมอยส์เจอไรเซอร์เกือบทั้งหมด (รวมถึงเซรั่มและอายครีม) มักถูกพัฒนาสูตรให้มี pH ใกล้เคียงกับผิวมนุษย์ (โดยทั่วไปอยู่ที่ 5.5-6.5 ซึ่งเป็นกรดอ่อน) จึงมีความเป็นไปได้สูงว่า DMAE ที่ใส่ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวจะไม่สามารถคงประสิทธิภาพได้ในระยะยาว
ดู: dmae
ช้อปส่วนผสมทั้งหมด

Dimethyl MEA แหล่งอ้างอิง

Pharmazie, ธันวาคม 2009, หน้า 818-822
Journal of Drugs in Dermatology, Supplement 72, 2008, หน้า S17-S22
Aesthetic Plastic Surgery, พฤศจิกายน-ธันวาคม 2007, หน้า 711-718
British Journal of Dermatology, มีนาคม 2007, หน้า 433-439
American Journal of Clinical Dermatology, Volume 6, 2005, หน้า 39-47
European Journal of Medical Research, พฤษภาคม 2003, หน้า 183-191
Mechanisms of Aging and Development, กุมภาพันธ์ 1988, หน้า 129-138