Active Ingredient

Active Ingredient คำอธิบาย

สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาของสหรัฐอเมริกา (United States Food and Drug Administration) ให้คำนิยามของสารออกฤทธิ์ (active ingredient) ว่า “ส่วนประกอบใด ๆ ที่ให้ฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาหรือผลโดยตรงอื่น ๆ ในการวินิจฉัย รักษา บรรเทา บำบัด หรือป้องกันโรค หรือเพื่อส่งผลต่อโครงสร้างหรือการทำงานใด ๆ ของร่างกายมนุษย์หรือสัตว์”

ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิว สารออกฤทธิ์ (actives) จะถูกระบุไว้บนฉลากผลิตภัณฑ์และต้องได้รับการอนุมัติให้ทำหน้าที่เฉพาะที่เกี่ยวข้องกับยา หรือมีลักษณะคล้ายยา ตัวอย่างเช่น titanium dioxide และสารกรองรังสียูวี (UV filters) อื่น ๆ สำหรับการปกป้องผิวจากแสงแดด รวมถึง benzoyl peroxide หรือ salicylic acid สำหรับรักษาสิว โดยสรุปแล้ว สารเหล่านี้เป็นส่วนผสมที่อยู่ภายใต้การควบคุม ซึ่งมีหน้าที่ออกฤทธิ์ในการป้องกัน รักษา หรือปรับปรุงสภาพผิวที่มีอยู่ในปัจจุบันหรือในอนาคต (เช่น อาการผิวไหม้แดด)

สารออกฤทธิ์จะถูกระบุพร้อมกับความเข้มข้นและคำอธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับวิธีการทำงานของสารนั้นในผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้ยังต้องมีคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการและความถี่ในการใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีสารออกฤทธิ์นี้อย่างชัดเจน

ส่วนผสม “ที่ไม่ออกฤทธิ์” (inactive ingredients) ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่เหลือในสูตรผลิตภัณฑ์ดูแลผิว แท้จริงแล้วไม่ได้ “ไม่ออกฤทธิ์” เสมอไป เนื่องจากมีบทบาทในการสนับสนุนสารออกฤทธิ์ หรือช่วยเสริมคุณสมบัติด้านเครื่องสำอางให้กับสูตรผลิตภัณฑ์

นอกจากนี้ คุณอาจได้ยินบางคนกล่าวถึงส่วนผสมที่มีประสิทธิภาพในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวของตนว่าเป็น “active” หรือ “bio-active” อย่างไรก็ตาม นี่เป็นการอธิบายประสิทธิผลหรือความเข้มข้นของส่วนผสมในเชิงอัตวิสัยและการตีความ ซึ่งไม่เหมือนกับคำศัพท์ที่อยู่ภายใต้การควบคุมตามกฎหมาย หมายเหตุ: นอกเหนือจากสหรัฐอเมริกาแล้ว คำนิยามของสารออกฤทธิ์อาจแตกต่างกันไปตามหลักเกณฑ์การกำกับดูแลของแต่ละประเทศ